Weekendje zeezeilen.

Ervaring van een onervaren cursist.

Ruim op tijd stap ik aan boord van de Fulmarus op een vrijdagavond in april. Enige vorm van spanning (in ernstige mate eigenlijk) heeft zich van mij meester gemaakt. Schipper Kors is nog even druk bezig met het aansluiten van de kachel en een reeds aanwezige en ervaren cursist is alvast koffie en thee aan het zetten. Ik neem ondertussen de omgeving in me op en vraag me af waar ik aan begonnen ben.
Voor mij wordt dit de eerste kennismaking met zeezeilen. En ervaring met zeilen heb ik ook niet. Nooit op zeilkamp geweest, nooit les gehad oftewel…. ik word niet gehinderd door enige kennis van zaken.

Even voor zeven uur in de avond zijn alle zes de cursisten aan boord. Dat betekent Kanarie (bijnam van de motor-red.) starten, trossen los en op weg naar de marina van IJmuiden. Tochtje van een uurtje of twee en een sluis door. De groep bestaat deze keer uit mensen met geen, een beetje tot gemiddelde ervaring. Enkelen zijn al vaker met de Fulmarus op stap geweest en kennen het klappen van de zweep aan boord. Wat dat betreft loopt alles heel natuurlijk. Iedereen doet wat er gedaan moet worden en het verdelen van de slaapplaatsen is ook geen punt. Ik mag als vrouw alleen in een kooi (grijns). Dat is luxe! Ruim zijn die kooien niet, dus weet dat je af moet zien als je aan zo`n reis begint (wederom grijns). Deelnemers die eerder aan boord zijn geweest geven het goede voorbeeld en in notime vindt iedereen zijn weg.
De vrijdagavond wordt gebruikt om de trip voor te bereiden. Weersverwachting erbij, stroomatlas, getijdentabel en allemaal aan het rekenen. De weersverwachting biedt niet veel goeds voor ons. Qua wind dan. Weinig wind, veel zon. Dat is meer wat voor de landrotten. Zonder wind komen we niet ver. De stroom en het kleine beetje voorspelde wind leveren uiteindelijk op dat we richting Scheveningen zullen gaan. Vertrek om een uur of negen.

Er wordt niet voor niets gemopperd op weermensen. Zaterdagochtend is het bewolkt en er staat een lekker windje. Mooi! Komt goed uit. Beter wind en geen zon dan zon en geen wind. Het eerste half uur op zee ben ik het hier helemaal mee eens. Daarna slaat het monster dat zeeziekte heet toe en gaat voor mij het licht uit. Er zijn nog twee andere slachtoffers. Niet druk over maken en gewoon over de reling hangen! Neem van mij aan dat in korte tijd de hele omgeving en eventuele reacties je niets meer kunnen schelen. En als je nog nooit zeeziek bent geweest is het niet voor te stellen wat het is. Ik heb het ongelooflijk koud gehad. Tot op het bot! Ondanks vele laagjes kleding. Veel meer dan het gelaten over me heen laten komen kan ik niet. Na enig aandringen ga ik uiteindelijk plat op de bank binnen liggen. Mij helpt dat.
Degenen die niet ziek zijn kunnen genieten van de zeiltocht naar Scheveningen met onderweg de nodige tall-ships die bezig zijn met een studenten race. Aangezien er een goede wind staat is het reisdoel ruim op tijd bereikt en wordt er voor Scheveningen enige tijd geoefend op zeilmanoeuvres.

Dan komt het sein "we gaan naar binnen". Kors heeft eerder op de dag vertelt dat eenmaal tussen de pieren van Scheveningen alle zeezieken in korte tijd opknappen en weer aanspreekbaar zijn. Ik betwijfel dat. Maar bizar genoeg….. we zijn net binnen de pieren als ik overeind ga zitten, even bijkom en vervolgens toch naar dek ga om het allerlaatste stukje binnenvaren in de jachthaven mee te maken en zelfs mee te helpen met opruimen. Niet dat je meteen weer helemaal fit en vrolijk bent, maar het zeeziek zijn is echt over. Een hele rare gewaarwording.

Eenmaal alle zeilen en dergelijke opgeruimd is het tijd voor het hoogtepunt van de dag (volgens sommigen) namelijk: bier en een kaasplankje. Tijd om na te praten. Tijd voor sterke verhalen. Tijd om te gaan koken. Wij hebben het geluk dat er een kok tussen de cursisten zit en hij draait een prima maaltijd in elkaar.
Later op de avond wordt er een lesje knopen ingelast en een moduletje `zeilen trimmen`. Dat laatste is voor mij als totale beginner niet helemaal te volgen, maar zo is er wel voor iedereen wat. Ik haak vrij vroeg af en duik mijn kooi in. Zo`n zeeziekte hakt er behoorlijk in.

Zondag is het weer van een geheel andere orde. Wind is gedraaid en afgezwakt tot heel weinig. De zon laat zich zien gedurende het eerste deel van de dag. Het weerbericht via de marifoon geeft aan dat later op de middag de wind wat aantrekt en er regen zal komen.
De terugtocht naar IJmuiden wordt een dobbertocht. Voor de wind met uitgeboomde genua, stroom mee, halen we nog een paar knopen. Het is rustig. Er hoeft even niet hard gewerkt te worden. Niemand zeeziek. Wel voel ik me nog als een vaatdoek en heb wat langere tijd nodig om weer echt fit te worden.

Voordeel van dit rustige weer is dat er koffie en thee gezet en gedronken kan worden, dat er rond lunchtijd een zeer creatief maal wordt getoverd door onze kok en zijn koksmaat en dat ik daardoor ontdek dat wat eten helpt om verder bij te komen.
Als om een uurtje of twee de wind aantrekt, de boom weggehaald wordt en de lucht betrekt is iedereen er weer klaar voor. Nu er toch wat tijd over is besluiten we in onderling overleg in de marina van IJmuiden nog wat te gaan oefenen met manoeuvreren op de motor. Uiteraard in de regen, maar dat mag de pret niet drukken.
Terug varen naar de vaste ligplaats van de Fulmarus. Onderweg schoon schip maken, afmeren, ontschepen, uitzwaaien en tranen drogen. Het is een uur of zes zondagmiddag en het weekend zit er op.

Persoonlijk vind ik het een geslaagd weekend. En dat ondanks dat ik behoorlijk zeeziek ben geweest. Het gaat mij niet tegen houden verder kennis te maken met het zeezeilen. Zo`n eerste zeezeiltocht is indrukwekkend. Aan het iets leren van zeilen kom je waarschijnlijk ook niet toe als je niet zeeziek wordt. Er komen een heleboel indrukken op je af. Rustig over je heen laten komen. Al de stress die ik vantevoren heb gehad over het feit dat ik geen ervaring heb, niks van zeilen weet, het jargon niet beheers en dan tussen allemaal wel ervaren zeilers zit, is niet nodig geweest. Ga je voor het eerst de zee op, dan zal er altijd een gezonde spanning zijn. Niks mis mee. Hoe zo`n weekend globaal verloopt heb je hier gelezen. Stap aan boord en laat de indrukken over je heen komen. Alles wat je doet is prima. Zeilen leer je niet in één weekend! Wél ben je een geweldige ervaring rijker en is de kans groot dat het zeilvirus op je is overgeslagen.

Have fun!
Ger