Trip naar het wonderschone Ipswich samen met de Fulmarus

van 25/05/2006– 28/05/2006.

( I had a dream….en die duurde wel 200 mijl!)

Met een bemanning bestaande uit:
*vroege vogel Wim, teamcoach met brede rug en zwak voor loshangend haar; *stuurvrouw Renate met gulle lach & heuse shop – instincten;
*onverwacht uit de hoek komende Jochem die de 2e helft van de reis een fantastische come-back maakte;
*rots-in-de-branding Gerard, teamcoach & chef de cuisine de eerste dag ( wat een zeebenen!);
*waterbed Frits die tegen de storm in een shaggie wist te draaien;
*de–enige–echte–navigator Bart ( ik weet nog steeds niet wat een peiling is maar hij is er écht heel goed in) en natuurlijk…….last but not certainly not least
*ons aller schipper Paul (gebeurt er nog wat?) die enkelhandig een Jan–van–Gent van een zekere dood wist te redden door deze met gevaar voor eigen handen (deze Jan van Gent toonde zijn dankbaarheid uiterst agressief) uit een vissersnet te snijden.
Maar goed ook want wee–o-wee hoe zou deze reis afgelopen zijn als we die Jan van Gent links hadden laten liggen. (zeer bad omen)
Daarnaast was er ook nog, meestal een beetje op de achtergrond (letterlijk) ………de Fulmarus.
Verder zeker Fred (de motor) niet te vergeten ( de onvermoeibare stamper die het in crisissituaties nooit af laat weten) en altijd dorst-hebbende Willem (de stuurautomaat) die soms een beetje begint te kraken als ie niet genoeg te zuipen heeft.

De Fulmarus is verder de gehele reis in de vertrouwde achterhoede gebleven, (niet dat we een wedstrijd voeren natuurlijk) en wist gedurende de reis meestal de juiste positie te behouden ( met kleine uitzonderingsmomenten waarbij ze die positie even kwijt was)

De reis was verder fantastisch. We hebben zo’n beetje alles gehad. Tuffen om te starten & eindigen met twee reven. De Fulmarus heeft meer dan 40 knopen wind gemeten en bij de aanloop naar IJmuiden begon de zon te schijnen.

Andere topmomenten waren het topje van de barvrouw in de Nelson, wat mij betreft de shoppingmall in Ipswich, “Gannet, hier Fulmarus, waar zijn jullie?”, de Genua van de Fulmarus te water (dit mag natuurlijk niet in het logboek van de Fulmarus), Paul`s buitengewone lesgeefkwaliteiten en bijna ongeloofwaardige hoeveelheid geduld (dit hebben wij onderling besproken maar hij heeft het waarschijnlijk nog niet gehoord), mijn bijzonder verkeerde verhouding met de kookwekker, en nog veel meer van dat.

Rest mij alleen nog te vermelden dat mijn bikini helaas in de tas is gebleven (misschien volgende keer?... Wim, ga je dan weer mee?), dat ik gek heb gedaan & mijn haar los heb gegooid (oei) en dat er nu ons niets anders rest dan toch maar chinees te gaan halen voor de Fulmarus…….Tot snel!

Groeten Monique