statit

Home > Reisverslagen > Teambuilding

Eindelijk wind!
Verslag cursusreis F2008-28



Het kan raar lopen
Verslag cursusreis F2008-18



Inter Access Team Building



Zeilpakken te huur



Creatief met doek: Verslag CAMR 2006 (F2006-15)



Hemelvaarttocht Ipswich Verslag cursusreis F2006-09



2 dagen naar Scheveningen Verslag cursusreis F2006-04

Inter Access Teambuilding


Zaandam -Lowestoft – Zaandam (31 mei- 3juni 2007)



De voorbereiding:

Soms vallen dingen gewoon op zijn plek. Door een toeval kom ik tijdens een salestraining in kontakt met Peter van Driel en praat aan de bar na over teamsamenstellingen, de kracht van het samenwerken en op welke manier ik dat graag voor het team zou willen invullen. Mijn gedachte gaan uit naar een zeilweekend/week waarin we het CWO 1 en eventueel CWO 2 halen om vervolgens zelfstandig een zeilschip te kunnen bevaren in de Griekse wateren. Al snel blijkt dat Peter een zeer ervaren schipper-instructeur bij Zeezeilschool Het Wijde Water is en we raken samen enthousiast. Wat is er mooier dan om in vier dagen in een relatief kleine ruimte onder wisselende omstandigheden met elkaar te moeten samenwerken en wat voor effect zal dat hebben op het teamgevoel? Als kers op de pudding stelt Peter voor om vanuit Corgwell (www.corgwell.nl) ons team een aantal management drives ter beschikking te stellen. Deze test, gebaseerd op de theorie van Dr. Clarence W. Graves laat zien dat ieder mens een aantal waarden in zich draagt, die elkaar soms aanvullen maar ook soms met elkaar conflicteren. De uitslag zullen we op vrijdagavond 1 juni bespreken. Het ambitieniveau wordt overigens bijgesteld tot maximaal het behalen van het CWO 1 nivo, een volledig terechte bijstelling zo zal later blijken. In de weken erop trekken we verder ons plan, waarbij opvalt dat de bestemming zal afhangen van de wind en hoewel logisch is dat wel wennen voor iemand die tracht “in control” te zijn. Zo komt het dat we op donderdagochtend 31 mei met 7 collega’s (helaas is er 1 verhinderd) van Interaccess (www.interaccess.nl) samen met schipper Peter van Driel het ruime sop kiezen.


Donderdag 31 mei

We verzamelen om 10.00 uur in een druilerig Zaandam en maken kennis met de Fulmarus, Kors Meijer en Peter. De regels worden uitgelegd, de kooi-indeling bekend gemaakt en onder het genot van een kop koffie wordt de route uitgestippeld. Op basis van de windverwachtingen gaan we in principe richting Lowestoft, pal tegenover IJmuiden Nadat een ieder zijn kooi heeft “ingericht” en de juiste kleding heeft aangetrokken zetten we koers richting het Noordzeekanaal. Onderweg nemen we de regels door en krijgen we les in het op koers houden van het schip, uitleg over de route, de stand van de zeilen etc. Zo zullen we allemaal moeten navigeren, moet elk uur het logboek worden bijgewerkt, houden we de stroming bij, de windrichting en snelheid, dragen we verplicht zwemvesten en life lines en voelen ons al hele zeebonken. Om 13.30 varen we door de sluizen en kiezen het ruime sop, het weer is prachtig en we dobberen langzaam weg van IJmuiden Zo langzaam dat we besluiten te motorsailen op een spiegelgladde Noordzee. De stemming is opperbest en nadat we een prima hap hebben verorberd wordt de wacht ingedeeld. De wacht is ingedeeld op basis van de resultaten van de al eerder genoemde management drives. Hoewel we razend benieuwd naar de resultaten laat Peter niets los. Twee uur op en twee uur af. Volgens planning, lees op de motor, zouden we vrijdagochtendvroeg in Lowestoft aan moeten komen. We genieten van een prachtige zonsondergang en verkleden ons voor de koude nacht. De nacht brengt, behalve het oversteken van twee drukke shipping lanes en verlichte olieplatforms niet veel bijzonders. Al motorsailend met veel koffie en vele conversaties later zien we de zon weer opkomen.

Vrijdag 1 Juni

De zon zien opkomen, maar niet voor lang... We zijn zo’n 20 mijl voor de Engelse kust als in no time een dichte mist komt opzetten. De spiegelgladde zee heeft plaatsgemaakt voor een rustige deining. We zeilen inmiddels weer en zitten in een kleine 10 minuten in een mist met zicht van maximaal 100 meter. De radar is nu helemaal onze grote vriend en wordt continu bekeken. Iedereen is verplicht aan dek, en staat op de uitkijk. Nu is het echt navigeren op de instrumenten. De mist wordt zo heftig dat zelfs boeien op vijftig meter afstand nauwelijks meer zichtbaar zijn. Spooky en indrukwekkend. Vakkundig loodst Peter ons de haven van Lowestoft in. Het is 09.30 uur (GMT +1) als we aanleggen en tegen het “Royal Norfolk en Suffolk Yachtclub” gebouw aankijken. Even later ontmoeten we een paar kamikaze zeilers die zonder Radar (!!) met “de hand aan de vangrail” de oversteek vanuit Nederland hebben gemaakt. Onbegrijpelijk gezien de enorme risico’s om overvaren te worden en/of op de rotsen te eindigen.


Warme douches wachten en een ontbijt. Er is weinig geslapen en de nacht was koud. Douchen is een wonderlijke ervaring. Zodra je je ogen sluit waan je je op zee en verlies je bijna je evenwicht. We zijn “ingeslingerd” zoals dat heet. Ontbijten in het “pittoreske” Lowestoft, meer wil je hier ook niet over kwijt. We shoppen wat, doezelen wat en maken ons op voor een Pub Crawl. In de Pub zijn we op ons best, doen stoere verhalen de ronde en worden we steeds nieuwsgieriger naar testresultaten van Management Drives. Het diner is gepland in The Royal Norfolk and Suffolk Yachtclub. Een verhaal apart, we zijn deelgenoot van een prachtige theatervoorstelling en wanen ons in een aflevering van Little Britain, maar this is real life in the Yacht Club. Dan is het zover, Peter gaat de resultaten van de test met ons bespreken. Met behulp van Management drives is het functioneren en presteren van groepen zichtbaar te maken. We worden allemaal als individu doorgenomen, waarbij duidelijk gesteld dient te worden dat er hier geen sprake is van een goed of slecht profiel. Dit gaat over drijfveren (vertaald naar kleurprofielen) en is een momentopname die tijdens ons werk genomen is. De terugkoppeling is erg raak, we hadden niet verwacht dat er zoveel uit een test te halen zou zijn. Grofweg zijn we in twee “kleurgroepen” in te delen: oranje en groen. We krijgen inzicht in elkaars profiel, zien de logica’s en verwerpingen van elkaar en zien waar we energie van krijgen. Hiermee krijgen we naast inzicht in onszelf, begrip voor elkaar en zien we waar de kansen als team liggen. Als manager ben ik erg blij met de profielen die ik in de dagelijkse aansturing uitstekend kan gebruiken en heb feedback gekregen over de sterkte van de teamsamenstelling. Overigens blijkt ook de wachtindeling gemaakt te zijn op basis van de profielen, een leuke bijkomstigheid. Moe en voldaan kruipen we onze kooien in, we moeten de volgende dag weer vroeg op. De weersverwachtingen voorspellen mist met een licht toenemende wind O/NO. Prima windje om de thuisreis te kunnen aanvaarden.

Zaterdag 2 juni

08.00 uur zijn de eersten er uit. Verse koffie wordt gezet, de douches bezocht en het weerbericht opgehaald. De mist zal blijven, maar de verwachting is dat het richting Nederland steeds meer zal opknappen. Onder het genot van carrot cake en muffins zeilen we om 10.00 uur Lowestoft weer uit, de radarbakens hoog in het want. Het is nu al koud en de zeilpakken worden aangetrokken. Omdat de wind naar het Oosten zal draaien en de stroming ons gaandeweg meer naar het Zuiden zal voeren, stippelen we onze koers noordelijk van IJmuiden uit. De wind varieert van kracht 4 met uitschieters naar 5. De Fulmarus loopt af en toe 7,5 knoop en ligt heerlijk op een oor. Er komen meer golven en het eerste slachtoffer van zeeziekte zal zich dan ook ’s avonds melden. Het zicht blijft beperkt tot zo’n maximaal 100 meter. We zien op de radar schepen, passeren ze op soms een halve mijl, maar zien doen we ze niet! We horen ze wel en roepen die schepen op die op een geplotte ramkoers zitten. Zo krijgen we kontakt met een sleephopper die ons vriendelijk doch dringend adviseert achterlangs te gaan, houden we ruim afstand van een mijnenveger en vragen we of de makreel al een beetje bijt aan een Belgische visser. We vangen overigens niet, we zijn te vroeg in het seizoen. In de namiddag trekt de mist op, zeilen we zonder problemen de schipping lanes over en blijven ons verbazen over de enorme snelheid van de zeeschepen. 10 minuten niet opletten kan fataal zijn.


Op het schommelende tweepits fornuis koken we en trachten we onszelf in evenwicht te houden. Het blijft een hele prestatie om op een schommelend schip voor 8 man een maaltijd in elkaar te draaien, hongerig verorberen we de pasta. De avond valt en de wachtdienst is wederom ingesteld. Weer 2 uur op, 2 uur af. Sommigen onder ons hebben moeite met slapen en blijven aan dek. De hele nacht zeilen we door, de Fulmarus loopt heerlijk tussen de 6 en 7 knopen. Waakzaamheid blijft geboden met schepen die we mogelijk gaan kruisen, waardoor de koers verlegd moet worden een wind die draait en de stroming die ons naar het zuiden duwt. Het is koud, echt koud. Zeilpakken, mutsen, handschoenen, fleece kleding en thermo ondergoed en nog hebben we het koud. Het gebrek aan slaap speelt hier zeker een grote rol.


Zondag 3 juni

’s Ochtends rond 05.00 uur komt de Hollandse kust in zicht, het is helder en het beloofd een mooie dag te worden. Uiteindelijk zijn we ter hoogte van Zandvoort uitgekomen en heeft onze strategie met de draaiende wind en stroming gewerkt. Als we om 07.30 uur de 10 meter dieptelijn kruisen, strijken we de zeilen en motoren we naar IJmuiden. We krijgen nog een lesje “knopen” en “hoe navigeer ik de haven van IJmuiden in” .We leggen in de zeehaven van IJmuiden aan en leren om de Fulmarus te keren, aan te leggen op de voorkeurs- en niet voorkeurszijde (we weten nu ook welke kant de schroef opdraait!!) , achteruit te varen en knopen dat het een lieve lust is. Dan is het tijd om wederom door de sluizen richting Zaandam te gaan. Vermoeid, gebruind en trots dat we de oversteek heen en weer terug hebben gemaakt leggen we aan in Zaandam. We halen de bagage van boord, maken de Fulmarus schoon, nemen afscheid van Peter en koersen dan naar huis.


De combinatie van het zeezeilen, de evaluatie van de managementdrives, het afzien en samenwerken als team, de beperkte ruimte en het niet hebben van de mogelijkheid om van het schip af te gaan, heeft ons als team niet alleen versterkt maar ook inzicht gegeven in de waarden van ons als individu en als groep. Het beste teamevent dat ik tot nu toe heb mogen meemaken, namens Inter Access, Salesteam Industry& Commerce bedankt en tot een volgende keer!!

Erik-Jan Kool
Branchedirecteur Industry & Commerce
Inter Access