 Groot onderhoud Fulmarus afgerond
Een schip dat meer dan 3 keer de wereld rondgevaren is heeft het behoorlijk voor zijn spreekwoordelijke kiezen gekregen. En dat was zichtbaar bij de Fulmarus. Aan het begin van het seizoen was de boot gepoetst en zag er glimmend uit, maar als je van dichtbij keek zag je best veel beschadigingen in de romp zaten. En een maand of twee later was van het zorgvuldig poetsen niets meer te zien en was de romp geel-bruin geworden. Dat komt omdat de verflaag poreus geworden was. En een poreuze verflaag pikt snel vuil op zodra de waslaag weg gespoeld is.
Tijd dus voor groot onderhoud, en dat hebben we deze winter dan ook uitgevoerd! Fulmarus binnen gezet en een hele batterij aan schuurmachines te voorschijn gehaald om de hele romp te schuren. En als je dan toch een dergelijke klus begint, dan wil je ook meteen alles goed hebben, dus ook het onderwaterschip hebben we dezelfde grote beurt gegeven.
Onderwaterschip
In de loop der jaren is de laag antifouling (verf die aangroei van allerlei organismen tegen gaat) steeds dikker geworden. We gebruiken z.g. harde antifouling en die slijt er in de loop van het vaarseizoen niet af, dus was de laag was zo dik geworden dat het tijd was om die er maar eens af te halen. En ook om dan maar eens grondig te kijken naar het angstbeeld van elke polyester-boot bezitter... hoe staat het met osmose in het onderwaterschip?
Osmose is het binnendringen van water in het polyester weefsel, waardoor na verloop van tijd het schip zwakker wordt. Dus als er aanwijzingen zijn dat dat proces begint, of al aan de gang is, is het belangrijk daar maatregelen tegen te nemen. Osmose toont zich in de vorm van kleine blaasjes die in de toplaag van het polyester zichtbaar worden en die een penetrante geur verspreiden als ze worden open gemaakt.
Nou laat antifouling zich niet goed schuren. Het is een vreemd soort verf die heel snel smelt als je er een schuurmachine op zet. Dus... verfkrabbers te voorschijn en krabben maar! En dat is een langdurig werk, waarvan je heel sterke armen krijgt (en blauw water in het putje als je onder de douche stapt). Maar na enkele weken noeste arbeid ben je aan het eind van het schip en is het hele onderwaterschip bevrijd van de antifouling. Dus dan kunnen de schuurmachines er op om de lagen die onder de antifouling zaten aan te pakken. Want het onderwaterschip vertoonde allemaal blaasjes en dat zou op osmose kunnen wijzen... Spanning bij het Wijde Water Onderhouds Team... En wat bleek? Het onderwaterschip was in het verleden al eens behandeld maar daar was iets niet helemaal goed gegaan. Want tussen twee lagen doe over de oorspronkelijke gelcoat (de afwerklaag van het polyester) waren aangebracht zat wat vocht waardoor die blaasjes waren ontstaan. Daar onder was de gelcoat puntgaaf en was geen spoor van osmose of vochtinwerking merkbaar!! Opluchting en vreugde dus! En een hoop werk in het vooruitzicht, want al die lagen moesten nu verwijderd worden met de schuurmachine. Maar ook die klus begint bij het begin en komt vanzelf aan het eind als je gewoon begint en niet kijkt naar wat je nog moet doen (want wat is zo`n boot groot dan...) maar naar waar je mee bezig bent. En na een maand is dan het hele onderwaterschip kaal tot op de puntgave gelcoat.
En dan begint het leuke werk: het opbouwen. Dus gaan we dampdichte lagen rollen. Dat moeten er dan 5 worden, zodat voldoende laagdikte opgebouwd wordt en al het vocht buiten gehouden wordt. En die lagen moeten met een vaste tussentijd worden aangebracht om de hechting optimaal te laten zijn. Maar na wekenlang onder een schuurmachine staan is rollen een buitengewoon aangenaam werkje. Dus na 5 dagen rollen was het onderwaterschip als nieuw! Alleen de plekken waar het schip werd ondersteund moesten nog en die hebben we gedaan door de ondersteuning van het schip aan te passen en die plekken ook weer in 5 dagen van de nodige dampdichte lagen te voorzien. En in die dagen begon ook het schilderen van de romp boven water.
Romp boven water
Het bovenwaterschip krijgt heel andere dingen te verduren dan het onderwaterschip. Osmose is over het algemeen geen probleem boven water, maar als je een schip tegen de kant legt en je doet dat niet al te zorgvuldig dan wil er wel eens iets beschadiging. Bovendien wordt het bovenwaterschip volop blootgesteld aan zon en zout en dat is een combinatie die zelfs voor moderne verfsystemen en polyester erg zwaar is.
Vandaar dus die schuurmachines die we te voorschijn hebben gehaald om het bovenwaterschip weer netjes te maken. Om dat te doen moest een redelijk dikke laag van de romp weg geschuurd worden, en daarbij is het belangrijk dat dat gelijkmatig gebeurt, want elke oneffenheid toont zich zodra er een glimmende laag verf op zit!
Ook alle kleine beschadigingen die in de romp te zien waren, soms als niet meer dan wat barstjes in de verf zijn aangepakt. Want onder zo`n klein barstje kan een beschadiging van het glasweefsel zitten En dat bleek op een aantal plekjes ook zo te zijn. Constructief niet schokkend, maar wel iets om te repareren, al is het maar omdat anders na korte tijd de barstjes weer terug zullen komen. Dus al die plekjes diep uitgeschuurd tot al het beschadigde materiaal weg was en die plekjes opnieuw opgebouwd met glas en epoxy.
Het volgende stadium in het project was toen het afwerken van al die plekjes zodat de romp ook op die plaatsen weer geheel strokend was en na het schilderen niks meer zichtbaar zou zijn van de reparaties. Dus plamuren, schuren, plamuren, schuren, plamuren, schuren tot elke hobbeltje en deukje weg was en alles strokend.
Bijzonder moment: de eerste laag verf gaat er op. We hebben gekozen voor een twee-componenten verfsysteem dat bestaat uit een grondlaag en drie lagen kleurlak. En al is het "maar" de grondverf die er op gaat, die eerste baan die je er op rolt is heel bijzonder. En ook hier geldt weer, bij het begin beginnen en rustig doorgaan tot je rond bent. En vooral bij zo`n verflaag aanbrengen is het buitengewoon belangrijk dat je geen haast hebt en heel zorgvuldig blijft werken tot het allerlaatste stukje, want elke slordigheidje dat je maakt blijf je zien. En daar zit je dan het hele zeilseizoen tegen aan te kijken.
Het is gelukt! De Fulmarus is geschilderd en ziet er uit als nieuw! Opnieuw de striping en belettering er op geplakt en het schip drijft zeer tevreden rond. Of zou het de tevredenheid van het Het Wijde Water Onderhouds Team zijn die daar doorschemert?
Het Dek
Zo`n nieuwe romp steekt dan wel ineens erg af tegen dat deel van het schip dat nog niet is behandeld: het dek. Al jaren zijn we op zoek naar een manier om antislip zodanig te reinigen dat het weer netjes wordt. We hebben van alles geprobeerd. Schrobben tot je erbij neervalt, hogedruk spuiten met en zonder reinigingsmiddelen, flessen en potjes met allerlei middelen (zuur en niet zuur), en op de knieën met een klein borsteltje (met korte haren) en een schurende cleaner driehonderdvijfenveertig keer hetzelfde stukje doen, maar niks gaf een resultaat dat de moeite waard was. Tot we het juiste potje ontdekten. Aanbrengen met een kwast, 10 minuten laten inwerken, en als je dan de hogedrukspuit er op zet weet je niet wat je ziet! Zelfs de roestplekken die bij sommige metalen beslag waren te zien, verdwenen! De gladde delen nog even napoetsen met cleaner en dan het hele dek in de was. Niet zomaar een was natuurlijk, want dan wordt alles veel te glad (en de veiligheid blijft bovenaan staan) maar een dek-was. Die is stroef en daar glij je dus niet op uit.
Fulmarus ligt te pronken, klaar voor de eerste zeezeiltocht van 2007:
|
